(Lees deel 1 hier)

Waar waren we gebleven? Ow ja, het begin van de zomervakantie.

De computer werkte en was opgestart. Op het scherm stonden een aantal tekens met daarachter , vol verwachting, een knipperende cursor. Tsja, ehm, en nu? Toch maar eens de boekjes die bij de computer geleverd waren erbij pakken. Ah, DOS staat voor “Disk Operating System” en het bleek als DOS niks te doen had dat er dan een knipperende cursor in beeld stond. Mooi. Om DOS wat werk te laten doen moest je commando’s intypen en op RETURN drukken. Het boekje (ik durf het gewoon niet handleiding te noemen) bevatte niet veel meer dan instructies om het ding aan te zetten en de mededeling dat als je meer wilde weten dat je HELP moest intypen en op RETURN drukken. Dat deed ik dan ook en het hele scherm vulde zich met tekst. Allemaal commando’s die tot mijn beschikking stonden en de mededeling dat als je nog meer wilde weten dat je HELP met de commando naam erachter moest intypen en, je raadt het al, op RETURN drukken. Voor mensen die nooit met DOS gewerkt hebben, zie RETURN drukken maar als een dubbelklik met de muis (of een enkele klik als je onder OS X op de DOCK klikt) ;-).

Zo gingen de uren en dagen voorbij. En langzaam maar zeker werd er van alles duidelijk. Ik leerde waarvoor de harde schijf, het geheugen en de processor was en hoe DOS ervoor zorgde dat ik met de computer kon werken. DOS was het besturingssysteem van de computer. En de harde schijf was voor het bewaren van alle zaken als de computer uit stond, mappen, bestanden en programma’s, alles werd op de harde schijf bewaard. Geheugen was er omdat het vele malen sneller was dan de harde schijf en hierin werden de meeste gegevens tijdens het werken met de computer bewaard, dat zorgde er wel voor dat je documenten e.d. waar je aan werkte voor het afsluiten moest opslaan, want als je de computer uitzette dan ging alles in het geheugen verloren. Het werken met de computer was echter heel anders dan nu, niks grafisch, niks klikken met de muis, nee alles met het toetsenbord. De principes (harde schijf, geheugen, processor) zijn echter nu nog steeds op iedere computer van toepassing.Na een tijdje bezig te zijn geweest met DOS ontdekte ik dat er ook op mijn computer buiten DOS nog 3 programma’s geïnstalleerd stonden, wat een service! En weer wat uit te zoeken :-)

Het eerste programma dat ik ontdekte was een Golf spelletje. Ik weet helaas niet meer de naam ervan anders had ik wat schermafbeeldingen erbij gezocht. Meer dan een aantal vierkantjes op een manier aan elkaar geplakt dat je het idee kreeg dat er een golfer stond en een mooi wit (vierkant) balletje dat over het scherm heen vloog was het niet, maar toch, het was het eerste grafische wat er op mijn scherm getoond werd. Er gingen heel wat uurtjes inzitten en ik geloof dat na een week of 2 Tiger Woods behoorlijk jaloers op me was geweest, ahum. Tussen al het ge-game door ontdekte ik dat je de computer ook voor het serieuze werk kon gebruiken. Er stond namelijk ook een programma genaamd Wordperfect op. Hiermee kon je brieven typen. Verwacht nu niet dat het ook maar in de verste verte leek op wat nu Pages of Word is. Absoluut niet, maar in essentie kon je er hetzelfde mee doen, pagina’s typen. Ik besef nu dat ik het in het eerste deel helemaal niet over de printer heb gehad. Die zat dus ook bij de computer erbij. Een echte, originele en natuurlijk GRIJZE, matrix-printer. Nooit meer zal ik het specifieke geluid van deze matrix printer vergeten, maar mensen, wat zag die eerste ZELF IN WORDPERFECT GETYPTE  pagina er mooi uit!!

De zomervakantie duurde voort. Er werd de ene hole golf na de andere gespeeld (overigens ook de enige keer dat ik die sport interessant gevonden heb :-P), kilometers kettingpapier rolden uit de printer (sorry Greenpeace!!) en de commando’s vlogen over het scherm. Ook het commando DosShell had ik ondertussen ontdekt. Dit was een grafische, pardon?, jazeker, een grafische interface waarmee je enkele commando’s kon uitvoeren. Bestanden kopiëren, verplaatsen en verwijderen, het kon er allemaal mee. Dat werkte in ieder geval een stuk prettiger.

Een tijdje later had ik ook de 2 programma’s Golf en Wordperfect behoorlijk onder de knie. Er stond echter nog een derde programma op de computer. Dit programma had ik in het begin al eens proberen te starten maar daarbij kreeg ik een foutmelding (jaja, jong geleerd oud gedaan zullen we maar zeggen…) en dus maar even aan de kant geschoven. Ik weet de exacte foutmelding niet meer maar het klonk toen bij de eerste keer proberen in ieder geval erg ingewikkeld. Na enkele weken, bijna 24 uur per dag, dat moet er wel bij gezegd worden, was ik echter al redelijk thuis op de computer. Dus ik moest en zou dat programma aan de praat krijgen, het stond er tenslotte niet voor niks op!!

Het programma moest gestart worden met de volgende tekst:

WIN

to be continued…